عقاید یک کاکتوس

و در نهایت هم 

فراموش میشوی

این روزها همه دارند از پیشم می روند.

این روزها همه از کنارم می روند.

این روزها همه به بهانه ای می گذارند می روند

این روزها همه برای همیشه می روند و محض دلخوشی هم شده، محض دلخوشی هم که شده

نمی گویند، شاید روزی برگردند.

این روزهای تکراری که سر و تهش را بزنی، یک اپسیلون هم با هم فرق نمی کند، دلم لک زده برای کسی که یک لحظه هم که شده، محض دلخوشی من، بایستد، یک لبخند به من بزند و بعد، هر کجا دلش خواست برود...

پ.ن: به مناسبت شماره پست، دلم می خواست اروتیک بنویسم...